Açık ve Sınırsız
Kitap

Ayşe ve Kuşları| Cansın Beyazıt

Masallar diyarında masallar çokmuş, dünyada okunurmuş. Bu masallardan biri Ayşe ve Kuşlarıymış. Hadi gelin, bu masalı okuyalım.

Bir varmış bir yokmuş evvel zaman içinde kalbur zaman içinde pireler deve iken Ayşe adında bir kız varmış. Bu Ayşe kuşları çok severmiş fakat kafeste kuşların tutulmasına karşıymış. Bundan dolayı o kafes kuşu almamış. Bir gün Ayşe okuldan eve dönerken önüne kanadı kırık bir kuş düşmüş. Ayşe, onu yerden almış ve evine götürmüş. Eve geldiğinde annesi ona sarılmış. Annesi veterinermiş. Annesi:

-Kızım elinde ne var?

Ayşe ellerini arkada tutuyormuş. Ayşe ellindeki kuşu annesine göstermiş. Önce annesi şaşırmış sonra:

  • Hmm kanadı kırık ayağı yaralı aç ve susuz.
  • Ne yapabiliriz anne?
  • Önce yemek ve su verelim ki bir açılsın.
  • Tamam anne.

Annesi kuşun yemini ve suyunu hazırlamış. Kuş yemeğini yerken kartondan tahtadan ve örtüden ev hazırlamış. Kuş yuvayı görünce önce korkmuş sonra içine girmiş ve uykuya dalmış. Bu sırada annesi ve Ayşe kuşun nasıl iyileşebileceğini düşünmüş. Kuş uyanmış ve ötmeye başlamış. Annesi kuşu eline almış. Artık kuş onların dostu olduğunu biliyormuş.

                                   2. bölüm

Merhaba ben Cikcik Yemek ararken bizim düşmanlarımız olan kartallarla karşılaştım. Beni yemek istedi, ben iyi bir tepki verince kaçtı. Kanadımı ve ayağımı yaralamıştı. Yere düştüm kanadım kırık olduğundan uçamıyordum. Bir kızın önüne düşmüştüm. Beni eline aldı ve evine götürdü. Aramızda şimdiden bağ olacağına emindim çünkü kız yanımdan geçip gidebilirdi. Garip bir kutunun içine girdim. Kutu aninden yukarı doğru çıkmaya başlayınca korktum. Kız beni okşadı sakin ol çünkü bu bizi daha hızlı eve ulaştırıyor dedi. Rahatlamıştım. Eve gelince bir kadınla karşılaştım. Bu kadın tanıdıktı. Bu kadın benim arkadaşım Cırcır’ı iyileştirmişti. Mutluydum çünkü kadının bana zarar vermeyeceğini anladım. Acıkmıştım ve susamıştım. O kadın bana yemek ve su verdi. Ve ev yapmışlardı. Ben bunu yabancı nesne olarak algıladığımdan korktum. Sonra kız bana merak etme bu evde uyuyacak yemek yiyeceksin çok rahat bir ev. İçine girdiğimde uyumuş kalmışım. Uyurken sesler geliyordu. Kızın ismi Ayşe’ymiş. Uyandığımda kadın beni eline aldı ve yaralarımı sardı.

                             3. bölüm

Ay o kadar mutluyum ki. Kuş buldum ve iyileşiyor. Çok tatlı bir kuş, yumuk gibi ve yumuşacık. En iyisi en baştan anlatıyım. Her zamanki gibi üstümü giyinmiş kahvaltı yapmış evden çıkıp okula gitmiştim. İlk dersimiz fendi. Bir deney yaptık. Terazi deneyi. Çantamız 15 kilogrammış. Önce şaşırdık sonra normal dedim içimden çünkü o kadar kitap vardı. Sonraki dersimiz matematikti. Kısa yoldan bölme ile çarpma gördük. Bu dersler 2 taneydi. Öğle yemeği vakti yemeğimi yedim. Doydum da. Arkadaşım nefes nefese dedi ki:

-Bir tırtıl var, çiçek toplarken elime geldi.

-Ay çok şirin!

Artık teneffüs bitmişti. Tırtılı ağaca bırakıp güle güle dedik. Dersimiz bedendi. Dışarda serbest takılırdık genelde. Bu seferde aynı şey oldu. 2 dersti. Erkekler voleybol oynama gitmişti. Biz kızlar genelde ip atlarız. Şimdi seksek oynadık. Müzik dersine geldi sıra. Şarkı söyledik. Ben sunumumu yaptım. Eve dönerken hocanın bana verdiği rozeti anneme göstermeyi çok istiyordum derken önüme kuş düştü aldım onu yerden ve eve koşarak yürüdüm. Terlemiştim. Yol boyunca acaba anneme ne söylesem diye düşünmemiştim. Ne diyecektim? Çekinerek kuşu anneme verdim. Annem ona yem ve su verdi ve evi de yaptı. Annemle konuştum:

– Kuş çok fena halde yaralanmış Ayşe’m.

– Evet anne beni üzende bu ya. 🙁

– Üzülme yazın yani üç ay sonra iyileşir.

– Tamam anne ben ödevlere gidiyorum.

– İyi dersler kızım.

-Sağ ol anne

4. bölüm

Anne olmak çok zor. Hem de işe gidiyorsan. Ama anne olmak çok güzel bir şey. Bir evladın olması ona bakmak. Sevincini üzüntünü paylaşan birisi olması. Sen de paylaşabiliyorsun. Beni çok söylemek yorar sağ olsun kızım bunu yapmaz. Akıllıdır ama az vakit geçirebiliyoruz. Kızımın okulu olmadığında işyerimde izin günlerinde istediği yere okul günlerinde ise evde vakit geçirebiliyorum. Onu çok seviyorum. Bugün bir kuş bulmuş. Çok yaralı fakat sakin türden. Onun ve kızım için herzeyi yapacağım.

5. bölüm

Yaz gelip çatmıştı bile kuş artık iyileşmişti. Artık ara sıra çıkıp uçma denemeleri yapıyordu. Ve bir gün uçtu. Mutlu ve özgürdü. Ayşe annesi babası ve ablasını aldı. Arkadaşlarını ailesini çağırdı ve kuşlar bezi tutup Ayşe’yi babasını annesini ablasını uçurmaya başladı. Ailecek mutluydular. Ailecek dediğim bizim kuşlar da var. Artık Ayşe babası annesi ablası ile vedalaşıp göç ettiler. İlkbaharda yine geleceğiz, dediler.

Son…

Bir yorum ekleyin

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir