Açık ve Sınırsız

Canım Doğa – Hikaye | Furkan Efe Gürel

Ben Gökhan 9 yaşındayım, yaklaşık 2 yaşımdan beri İstanbul’da oturuyordum. Ama 10 yaşıma girdiğimde doğal güzelliklerin ortasında, büyük bir ağaç evde yaşamaya başladık. Doğa nedir ben o zaman öğrendim. Meğer doğa ne güzel bir yermiş, kuş cıvıltıları, yemyeşil bir yer, masmavi gökyüzü, tertemiz bir deniz, kısaca doğayı çok sevdim ve bahçemize bir sürü fidan diktim o ağaçları her gün suladım ve ağaçlar 1 yaşına girdi. Ayrıca bahçemizde elma, portakal, mandalina, hurma, nar ve erik ağaçlarımız var. Her mevsim dalından koparıp yemenin keyfini de çıkardım. Birde kendimizin yetiştirdiği ürünleri yemenin keyfide bir başkaydı. Biz ormandaki 13. Ayımızı geçirirken bazı adamlar geldi ve çevremizdeki ağaçları kesti. Onlar çok güzel bir iş yaptığını düşünüyordu ama ben ağaçların kesilmesine çok üzülüyordum ve onlara şöyle dedim:

Neden ağaçları kesiyorsunuz?

Onlar:

-Çünkü bizim işimiz bu.

Sonra onlara:

Ama neden niye kesiyorsunuz ağaçları? dedim

Ve onlarda:

Çünkü onlarla ev eşyalarımızı kaplatacağız.

Bunu çok saçma bulmuştum ormanı korumam gerekiyordu. Onlara eşyalarınız böyle neyinize yetmiyor dedim ve gittim. Sonraki gün gün gelmediler, ertesi günde gelmediler ve kendi kendime dedim ki:

Galiba ağaçları kesmekten vazgeçtiler ve bir daha gelmeyecekler ve haklı çıktım bir daha hiç gelmediler. Ve bende ormanı korumuş oldum.

Bir yorum ekleyin

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir