Açık ve Sınırsız

Küçük Kardelen – Hikaye |Melis Aksakal

Merhaba, ben Kardelen. Size nasıl büyüdüğümü anlatmak istiyorum. Bir zamanlar minicik bir tohumdum. Toprağı delmeye çalışırdım. Sıcak günler bitmek üzereydi. Karamsarlığa kapıldım: “Acaba büyümeyecek miyim?” diye. Soğuk günler başlamıştı ve artık endişelenmiyordum. Çünkü küçük bir fidan olmuştum. Gün geçtikçe büyüdüm, büyüdüm, büyüdüm. Artık kocaman bir fidandım. Galiba bir-iki hafta geçmişti. O gün ilk defa bir insan görmüştüm. Yanında koyunlar vardı. Koyunlardan biri benim yanımdan geçerken insan beni gördü ama fark etmedi. Kar yağdı, büyüdüm ve ben bembeyaz bir çiçek olmuştum. Birkaç gün sonra aynı insan beni fark etmişti. Gözlerinin içi parladı. Yanında küçük bir kız vardı ve ona: “Kardelen kızım, bak burada ne var?” dedi. Ve beni gösterdi: “Onun ismi de karanfil.” Küçük kız da ben de çok mutlu olduk. Çünkü ilk defa bir adaşımız olmuştu.

Bir yorum ekleyin

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir